هشدار شمس‌الدین حسینی درباره خطر گرفتار شدن اقتصاد ایران در دام رشد منفی
هشدار شمس‌الدین حسینی درباره خطر گرفتار شدن اقتصاد ایران در دام رشد منفی



به گزارش سایت طلا، «سیدشمس‌الدین حسینی» روز دوشنبه در مراسم گرامیداشت هفته جهانی کارآفرینی اظهار داشت: امام شهید ما همواره بر این نکته تأکید داشتند که کشوری که طبق گزارش‌های پژوهشی در مجموع منابع نفت و گاز، رتبه نخست جهان را دارد، نباید با کمبود انرژی مواجه باشد.

وی با اشاره به ناترازی انرژی و مشکلاتی که این مسئله برای فعالان اقتصادی ایجاد کرده است، گفت: این موضوع چند سال پیش وجود نداشت، اما امروزه به یک معضل تبدیل شده است؛ به‌طوری‌که مزیت عظیم ما به محدودیت بدل شده و در مصرف نادرست انرژی، به نوعی با هم رقابت کرده‌ایم.

حسینی افزود: ما از کشوری صادرکننده سوخت به کشوری واردکننده سوخت تبدیل شده‌ایم و باوجود این واقعیت، هنوز فکر می‌کنیم این مسئله ارتباطی با بازار ارز ندارد. در حالی که فراموش می‌کنیم همین موضوع باعث منفی شدن تراز تجاری کشور شده است.

رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس ادامه داد: این وضعیت باعث شده است که از سال گذشته، و حتی پیش از آغاز جنگ، کارخانه‌های فولاد و آلومینیوم با قطعی انرژی مواجه شوند و دیگر نتوانیم صادرات داشته باشیم. در نتیجه درآمدهای ارزی کاهش یافته و وصول مالیات نیز کمتر شده است.

حسینی تصریح کرد: وقتی مالیات کاهش پیدا می‌کند و بودجه دولت با کسری روبه‌رو می‌شود، ناگزیر هستیم برای جبران آن از بانک مرکزی ریال استقراض کنیم. بنابراین، از یک طرف درآمد ارزی ما کاهش یافته و از سوی دیگر عرضه ریال افزایش یافته است.

اسیر ناترازی مرکب و پندارهای غلط هستیم

وی افزود: وقتی این مسائل را کنار هم می‌گذاریم، درمی‌یابیم که از یک سو گرفتار «ناترازی مرکب» هستیم و از سوی دیگر اسیر «پندارهای غلط». ناترازی مرکب، ریشه در «ناترازی حکمرانی» دارد و این به خاصیت سرایت‌پذیری ناترازی‌ها مربوط می‌شود.

رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس گفت: هیچ‌کس نباید به دنبال مقصر جلوه دادن دیگری باشد یا بگوید من نقشی ندارم؛ نباید در این دعواها فرو برویم که دولت مقصر است یا مجلس. واقعیت این است که باید دور هم جمع شویم، مشکلات را با گفت‌وگو حل کنیم و راهکارهای آن نیز وجود دارد.

حسینی خاطرنشان کرد: به نظر من لازم است صدای مباحث مربوط به کارآفرینی، بهره‌وری، تولید و سرمایه‌گذاری بلندتر و واضح‌تر شنیده شود.

رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی افزود: در بحث سیاست مالی و لوایح بودجه که جلسات آن آغاز شده، دغدغه اصلی من این است که بودجه به‌طرز چشمگیری از ابزار سیاست مالی به سندی صرفاً حسابداری و مدیریت دخل و خرج دولت تنزل یافته است.

حسینی تأکید کرد: اگر سازمان برنامه و بودجه چنین نگاهی داشته باشد، شاید تا حدی قابل‌فهم باشد، هرچند که نادرست است؛ اما مشکل زمانی است که وزارت اقتصاد نیز چنین دیدگاهی پیدا کند؛ یعنی در شرایطی که مصرف بخش خصوصی منفی است، وزارت اقتصاد بگوید درصد مالیات را افزایش دهیم؛ یا زمانی که سرمایه‌گذاری منفی است، معافیت‌های سرمایه‌گذاری را حذف کنیم تا بتوانیم حقوق و دستمزد پرداخت کنیم.

وی ادامه داد: این اقدامات شاید بتواند برای یک یا دو سال ادامه یابد، اما اگر به توصیه‌های امیرالمؤمنین (ع) در نهج‌البلاغه مراجعه کنیم، می‌بینیم که ایشان فرمودند: مراقب باشید مالیات را به گونه‌ای وضع نکنید که ریشه‌های تولید در کشور خشک شود.

رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس اظهار کرد: در دهه‌ای که گذشت، قرار بود اقتصاد ایران در افق ۱۴۰۴ به قدرت اول منطقه تبدیل شود، اما اکنون که به گذشته نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که یک دهه در تله رشد اقتصادی تقریباً صفر گرفتار بوده‌ایم.

حسینی تأکید کرد: اگر شرایط را به‌درستی تحلیل نکنیم، بحث‌هایی مانند نه جنگ و نه صلح و موضوعات مشابه حتی اگر جنگی رخ ندهد، ممکن است ما را به دام رشد منفی بیندازد و در نهایت به همان مقصدی برساند که دشمنان خواهان آن هستند.

وی با تأکید بر ضرورت داشتن نگاه بلندمدت گفت: امروز همه از تورم و نوسانات بازار ارز گلایه دارند، اما کمتر می‌شنویم که در جایی درباره رشد اقتصادی سال گذشته و پیش‌بینی آن برای سال جاری یا میزان سرمایه‌گذاری در این سال‌ها صحبت شود.

مراقب باشیم وارد تله رشد منفی نشویم

حسینی گفت: اگر می‌خواهیم تله رشد صفر به تله رشد منفی تبدیل نشود، باید تلاش کنیم تا حدی خودمان را از مسائل روزمره رها کرده و افق بلندمدت‌تری داشته باشیم.

وی افزود: ما پیشنهاد داده‌ایم که تبصره ۳ که منابع مالی آن به‌صورت قطره‌چکانی تزریق می‌شد، به بند «الف» ماده ۱۸ تبدیل شود و حسابی تحت عنوان «حساب پیشرفت و درآمد» ایجاد گردد تا منابع مالی در آن جریان پیدا کند.

حسینی گفت: برنامه تکمیلی یا اصلاحیه برنامه هفتم توسعه با عنوان «بازسازی و نوسازی» به نتیجه نرسید و احتمالاً نیز نخواهد رسید، اما حداقل باید در بودجه، فصلی برای این موضوع اختصاص یابد و مجموعه‌ای از اقدامات مشترک و امیدبخش انجام شود.