راز سرقت پنج مجسمه بزرگ برنزی محمد فاسونکی که همه را شگفت‌زده کرد
راز سرقت پنج مجسمه بزرگ برنزی محمد فاسونکی که همه را شگفت‌زده کرد



خبرگزاری ایرنا گزارش داد که حسین محسنی، مدیر گالری آرتیبیشن و باشگاه، از سرقت پنج مجسمه بزرگ برنزی از آثار هنری محمد فاسونکی از بالکن گالری باشگاه خبر داد. او در تشریح جزییات این رویداد گفت: «بامداد جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵، حوالی ساعت پنج صبح، پنج مجسمه بزرگ برنزی متعلق به محمد فاسونکی از بالکن گالری باشگاه به سرقت رفت.» وی افزود که علاوه بر خسارت مالی ناشی از این اتفاق، نگرانی اصلی مربوط به وضعیت امنیتی و حفاظت از آثار هنری در کشور است. محسنی تأکید کرد که سرقت چنین آثاری از فضای یک گالری تنها مشکل مالک آن آثار یا آن مجموعه نیست، بلکه این حادثه ضرورت بازنگری و ارتقای مسئولیت نهادهای مرتبط با حفظ و حراست از دارایی‌های فرهنگی و هنری کشور را یادآوری می‌کند.

حسین+محسنی

محسنی در ادامه توضیح داد: «پنج مجسمه بزرگ برنزی از محمد فاسونکی به سرقت رفته است و ما تصاویر و مشخصات این آثار را در اختیار رسانه‌ها قرار داده‌ایم تا امکان شناسایی آن‌ها بیشتر شود و فعالان بازار هنر نیز نسبت به خریدوفروش احتمالی این مجسمه‌ها هوشیار باشند.»

او افزود: «امیدواریم همکاران ما در گالری‌ها، مجموعه‌داران و دیگر فعالان بازار هنر، همکاری لازم را در این زمینه به عمل آورند.»

مدیر گالری آرتیبیشن در خصوص ارزش آثار مسروقه اظهار داشت: «ارزش مجموع این پنج اثر بیش از ۵۰ هزار دلار برآورد می‌شود، اما مسئله صرفاً مربوط به ارزش مالی این آثار نیست. یک اثر هنری تنها کالایی برای خریدوفروش نیست، بلکه بخشی از کارنامه هنرمند و حافظی از تاریخ و حافظه فرهنگی جامعه است. از دست دادن این آثار علاوه بر خسارت اقتصادی، به پیوندهای فرهنگی نیز آسیب می‌زند.»

محسنی ادامه داد: «از سوی دیگر، این حادثه بار دیگر یکی از ضعف‌های اساسی اقتصاد هنر ایران را نشان می‌دهد؛ ما همچنان از داشتن یک نظام بیمه‌ای تخصصی و کارآمد برای آثار هنری محروم هستیم. در حالی که درباره توسعه بازار هنر و جذب سرمایه سرمایه‌گذاری می‌کنیم، ابتدایی‌ترین ابزارهای حفاظت از سرمایه در این حوزه هنوز به درستی فراهم نشده‌اند. اقتصاد هنر بدون امنیت دارایی و امکان مدیریت ریسک، نمی‌تواند به بازاری پایدار و قابل اعتماد تبدیل شود.»

او سپس شرح داد: «تا به این لحظه، پلیس صورت‌جلسه تنظیم کرده و درخواست تصاویر دوربین‌های مداربسته را داشته است، اما هنوز نتیجه مشخصی از بررسی‌ها اعلام نشده است. البته رسیدگی به چنین پرونده‌هایی نیازمند زمان و بررسی کارشناسی است، اما متأسفانه میزان توجه نهادهای انتظامی و نظارتی تاکنون چندان امیدوارکننده نبوده است. نگرانی ما این است که موضوع تنها به ثبت شکایت و تشکیل پرونده محدود شود؛ زیرا سرقت آثار هنری با توجه به ماهیت خاص این دارایی‌ها، نیازمند پیگیری تخصصی و شناسایی مسیرهای احتمالی فروش و انتقال آثار است.»

محسنی افزود: «امیدواریم پلیس با جدیت بیشتری موضوع را دنبال کند و شاهد نتیجه ملموس و مشخصی از این پیگیری‌ها باشیم.»

او همچنین ادامه داد: «به نظر من این اتفاق باید در چارچوب شرایط عمومی اقتصاد هنر ایران دیده شود. از یک سو برای توسعه بازار هنر، افزایش مشارکت بخش خصوصی، جذب مجموعه‌داران و ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری تلاش می‌کنیم و از سوی دیگر هنوز با فقدان زیرساخت‌هایی مواجهیم که لازمه شکل‌گیری هر بازار حرفه‌ای هستند.»

مدیر گالری آرتیبیشن تأکید کرد: «امنیت دارایی‌ها، پوشش بیمه‌ای، شفافیت مالکیت و سازوکارهای حقوقی و انتظامی برای حفاظت از آثار هنری، موضوعاتی جزئی و فرعی در اقتصاد هنر نیستند، بلکه پیش‌شرط‌های اعتمادسازی در بازار هنر محسوب می‌شوند. نمی‌توان انتظار داشت در حوزه هنر سرمایه‌گذاری صورت گیرد اما مسئولیت مشخصی برای حفاظت از آن تعیین نشده باشد. این تناقض باعث افزایش هزینه‌های فعالیت حرفه‌ای و در بلندمدت، آسیب به اعتبار بازار هنر ایران خواهد شد.»

او افزود: «متأسفانه نگاه نهادی و بلندمدت به مسائل حوزه هنر هنوز به اندازه کافی شکل نگرفته است. بسیاری از مشکلات زمانی مورد توجه قرار می‌گیرند که حادثه‌ای رخ داده است، در حالی که وظیفه نهادهای مسئول پیشگیری و فراهم کردن شرایطی است که احتمال وقوع چنین حوادثی به حداقل برسد.»

محسنی تأکید کرد: «انتظار داریم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نهادهای انتظامی و نظارتی و صنعت بیمه، مسئولیت خود را نسبت به این بخش از اقتصاد کشور جدی‌تر بگیرند. این مطالبه صرفاً برای بازگرداندن پنج مجسمه نیست، بلکه ضرورت به رسمیت شناختن آثار هنری به عنوان دارایی‌هایی با ارزش اقتصادی و فرهنگی و فراهم کردن سازوکارهای متناسب برای حفاظت از آن‌ها را به یاد می‌آورد.»

او در پایان گفت: «گسترش اقتصاد هنر بدون نهادسازی و ایجاد زیرساخت‌های حمایتی، بیش از آنکه برنامه‌ای توسعه‌ای باشد، به تکرار مجموعه‌ای از اهداف تحقق‌نیافته تبدیل خواهد شد. امیدوارم این حادثه علاوه بر پیگیری بازگرداندن آثار، زمینه‌ای برای توجه جدی‌تر به مسئولیت‌های فراموش‌شده در این حوزه باشد.»