ایرنا گزارش داد: در ساعات اولیه بامداد روز جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵، پنج مجسمه بزرگ برنزی متعلق به محمد فاسونکی از یک گالری هنری به سرقت رفتند. مدیر گالری آرتیبیشن اعلام کرده است که این آثار حوالی ساعت پنج صبح از بالکن گالری باشگاه ربوده شده‌اند و تحقیقات برای روشن شدن جزئیات این سرقت همچنان در جریان است.
حسین محسنی، مدیر گالری آرتیبیشن و باشگاه، خبر سرقت پنج مجسمه بزرگ برنزی از آثار محمد فاسونکی را تأیید کرد. او در توضیح این واقعه اظهار داشت: «بامداد امروز جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵، تقریباً ساعت پنج صبح، پنج مجسمه بزرگ برنزی محمد فاسونکی از بالکن گالری باشگاه به سرقت رفت. فراتر از خسارت مالی، نگرانی اصلی ما درباره وضعیت امنیت و حفاظت از آثار هنری در کشور است. زمانی که چنین آثاری از یک فضای هنری سرقت می‌شوند، موضوع فقط مربوط به یک گالری یا مالک آن نیست. این حادثه ضرورت بازنگری در مسئولیت نهادهای مرتبط با حفاظت از دارایی‌های فرهنگی و هنری را به شدت یادآور می‌شود.»
محسنی افزود: «این پنج مجسمه برنزی به سرقت رفته‌اند و ما تصاویر و مشخصات آن‌ها را در اختیار رسانه‌ها قرار خواهیم داد تا احتمال شناسایی آن‌ها افزایش یابد و همچنین فعالان بازار هنر نسبت به خرید و فروش احتمالی این آثار آگاه شوند.»
او ادامه داد: «امیدواریم که همکاران ما در گالری‌ها، مجموعه‌داران و دیگر فعالان بازار هنر نیز در این زمینه همکاری لازم را داشته باشند.»
مدیر گالری آرتیبیشن درباره ارزش مالی این آثار گفت: «ارزش مجموع این پنج مجسمه بیش از ۵۰ هزار دلار برآورد می‌شود، اما موضوع صرفاً مالی نیست. اثر هنری کالایی نیست که ارزش آن فقط در قیمت خرید و فروش خلاصه شود. هر اثر هنری بخشی از کارنامه هنرمند است و حافظ بخشی از تاریخ و حافظه فرهنگی جامعه. از دست دادن این آثار، علاوه بر خسارت اقتصادی، به این پیوستگی فرهنگی نیز آسیب می‌زند.»
او همچنین خاطرنشان کرد: «این حادثه بار دیگر ضعف‌های جدی اقتصاد هنر ایران را نشان می‌دهد. ما هنوز از یک نظام بیمه‌ای تخصصی و کارآمد برای آثار هنری محروم هستیم. در حالی که درباره توسعه بازار هنر و جذب سرمایه بحث می‌کنیم، ابتدایی‌ترین ابزارهای حفاظت از سرمایه در این حوزه فراهم نشده است. اقتصاد هنر بدون امنیت دارایی و امکان مدیریت ریسک، نمی‌تواند به بازاری پایدار و قابل اعتماد تبدیل شود.»
محسنی درباره روند رسیدگی گفت: «تا کنون پلیس صورت‌جلسه تنظیم کرده و درخواست تصاویر دوربین‌های مداربسته را داده است، اما نتیجه مشخصی از تحقیقات اعلام نشده است. البته بررسی چنین پرونده‌هایی نیازمند زمان و کارشناسی است، اما متأسفانه میزان توجه نهادهای انتظامی و نظارتی تاکنون چندان امیدوارکننده نبوده است. نگرانی ما این است که موضوع فقط به ثبت شکایت و تشکیل پرونده محدود شود. سرقت آثار هنری با توجه به ماهیت این دارایی‌ها نیازمند پیگیری تخصصی و شناسایی مسیرهای احتمالی فروش و انتقال آثار است.»
او افزود: «امیدواریم پلیس با جدیت بیشتری موضوع را پیگیری کند و نتایج مشخصی از این اقدامات حاصل شود.»
محسنی در ادامه توضیح داد: «به نظر من باید این اتفاق را در چارچوب شرایط کلی اقتصاد هنر ایران ببینیم. ما از یک سو برای توسعه بازار هنر، افزایش مشارکت بخش خصوصی، جذب مجموعه‌داران و ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری تلاش می‌کنیم، اما از سوی دیگر هنوز با کمبود زیرساخت‌های لازم برای شکل‌گیری یک بازار حرفه‌ای روبرو هستیم.»
مدیر گالری آرتیبیشن تأکید کرد: «امنیت دارایی، پوشش بیمه‌ای، شفافیت مالکیت و سازوکارهای حقوقی و انتظامی برای حفاظت از آثار، موضوعات فرعی اقتصاد هنر نیستند، بلکه پیش‌شرط‌های شکل‌گیری اعتماد در بازار هنر محسوب می‌شوند. نمی‌توان انتظار داشت سرمایه‌گذاری در حوزه هنر صورت گیرد اما مسئولیت مشخصی برای حفاظت از آن تعریف نشده باشد. این تناقض هزینه فعالیت حرفه‌ای را افزایش می‌دهد و در درازمدت به اعتبار بازار هنر ایران آسیب می‌زند.»
او ادامه داد: «متأسفانه هنوز نگاه نهادی و بلندمدت به مسائل حوزه هنر به اندازه کافی شکل نگرفته است. بسیاری از مشکلات تنها زمانی مورد توجه قرار می‌گیرند که حادثه‌ای رخ داده باشد، در حالی که وظیفه نهادهای مسئول پیشگیری و فراهم کردن شرایط کاهش احتمال وقوع چنین حوادثی است.»
محسنی تصریح کرد: «از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نهادهای انتظامی و نظارتی و صنعت بیمه انتظار می‌رود مسئولیت خود را در قبال این بخش مهم از اقتصاد کشور جدی‌تر بگیرند. این درخواست صرفاً برای بازگرداندن پنج مجسمه نیست، بلکه ضرورت به رسمیت شناختن آثار هنری به عنوان دارایی‌های با ارزش اقتصادی و فرهنگی و فراهم کردن سازوکارهای متناسب برای حفاظت از آن‌ها را مطرح می‌کند.»
او افزود: «توسعه اقتصاد هنر بدون نهادسازی و ایجاد زیرساخت‌های حمایتی بیش از آنکه یک برنامه توسعه‌ای باشد، به تکرار اهداف تحقق‌نیافته تبدیل خواهد شد. امیدوارم این حادثه علاوه بر پیگیری بازگشت آثار، باعث توجه جدی‌تر به مسئولیت‌های فراموش‌شده در این حوزه شود.»