دینو سانی، ستاره برجسته برزیلی که در نخستین قهرمانی تیم ملی برزیل در جام جهانی ۱۹۵۸ نقش داشت، در سن ۹۴ سالگی دار فانی را وداع گفت.
به گزارش فوتبال ۳۶۰، این هافبک برجسته که یکی از ارکان موفقیتهای «سلسائو» در آن جام جهانی بود، نه تنها در عرصه ملی بلکه در فوتبال باشگاهی نیز دوران درخشانی را پشت سر گذاشت. او در تیم میلان ایتالیا حضور داشت و موفق شد با این تیم اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را بالای سر ببرد.
سانی به خاطر پاسهای دقیق، ارسالهای مؤثر از روی ضربات ایستگاهی و توانایی بینظیرش در پوشش دفاعی خط میانی به شهرت رسید. او در کل ۲۴ بازی برای تیم ملی برزیل انجام داد که حاصل آن ۱۶ پیروزی، ۴ تساوی، ۴ شکست و به ثمر رساندن ۴ گل بود.
درخشش در جام جهانی ۱۹۵۸
سانی در جام جهانی ۱۹۵۸ که در سوئد برگزار شد و تحت هدایت سرمربی ویسنته فئولا بود، در ترکیب اصلی تیم برزیل قرار گرفت. با این حال، یک مصدومیت عضلانی باعث شد از ادامه مسابقات بازبماند و جای خود را به زیتو بدهد.
فدراسیون فوتبال برزیل با انتشار پیامی در صفحه رسمی اینستاگرام خود نوشت: «فدراسیون فوتبال برزیل با تأسف فراوان از درگذشت دینو سانی، عضو تیم قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸، خبر میدهد. دینو سانی میراثی سرشار از افتخار و کارنامهای پربار از دستاوردها به جای گذاشت. فوتبال برزیل همیشه او را به یاد خواهد داشت. همدردی و ابراز همبستگی خود را با خانواده، دوستان و هواداران او اعلام میکنیم. قهرمان، آرام بخواب!»
از سائوپائولو تا میلان
سانی در تاریخ ۲۳ می ۱۹۳۲ در شهر سائوپائولو و در خانوادهای با ریشه ایتالیایی به دنیا آمد. فوتبال حرفهای را در سال ۱۹۵۰ با باشگاه پالمیراس آغاز کرد و در همان سال قهرمانی مسابقات ایالتی سائوپائولو را کسب نمود.
او سپس در سال ۱۹۵۴ به تیم سائوپائولو پیوست و طی ۳۲۴ مسابقه موفق شد ۱۱۳ گل به ثمر برساند و قهرمانی ایالتی سال ۱۹۵۷ را تجربه کند.
سانی پس از گذراندن یک دوره کوتاه در بوکا جونیورز بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱، به میلان رفت و با این تیم در فصل ۶۲-۱۹۶۱ قهرمان سری آ و در فصل ۶۳-۱۹۶۲ فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد.
مربیگری از لیگ برزیل تا تیم ملی قطر
این مرد پرافتخار که به «آقای اولینها» در پیراهن برزیل و میلان معروف بود، در زمینه مربیگری نیز موفقیتهای قابل توجهی کسب کرد. پس از هدایت تیم کورینتیانس، با تیم اینترناسیونال سه قهرمانی پیاپی به دست آورد و در سال ۱۹۸۳ برای چهارمین بار با این تیم جام قهرمانی را جشن گرفت.
در ادامه دوران مربیگری، سانی سرمربی تیمهای پالمیراس، فلامنگو، فلومیننزه، کوریتیبا، گویاس و پونته پرتا نیز بوده است.
علاوه بر این، او با تیم پنیارول اروگوئه قهرمان لیگ آن کشور شد و تجارب مربیگری در بوکا جونیورز، کوریتیبا، تیم ملی قطر و گرمیو را نیز در کارنامه خود دارد. در سال ۱۹۹۲ و هنگام هدایت گرمیو از دنیای مربیگری خداحافظی کرد.
