با گذشت خانواده امیرمحمد خالقی از حق قصاص، شرایطی و تعهداتی وجود دارد که هنوز منتظر تحقق و اجراست.
امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران، شامگاه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ در مسیر بازگشت به خوابگاه و در حوالی کوی دانشگاه تهران، هدف زورگیری قرار گرفت. در جریان این حادثه، او با ضربات چاقو زخمی شد و پس از انتقال به بیمارستان، جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش مهر، پس از پیگیری‌های قضایی، متهمان این پرونده دستگیر شدند و پرونده آنها در دادگاه بررسی شد. متهم اصلی، احمدرضا، به قصاص محکوم گردید و این حکم در مراحل قضایی تأیید شد.
با این حال، خانواده امیرمحمد از حق قصاص گذشت کردند. این گذشت بر اساس توضیحات برادر امیرمحمد خالقی، با شروط و درخواست‌هایی همراه بود؛ از جمله تعهد به ساخت سالن ورزشی در زادگاه امیرمحمد، پیگیری ساخت مدرسه‌ای به نام او، اقدام برای نامگذاری فضایی در دانشگاه تهران و همچنین نامگذاری کوچه محل حادثه.
اکنون پس از گذشت مدتی از اعلام گذشت خانواده، محمدامین خالقی، برادر امیرمحمد، در گفت‌وگو با مهر درباره آخرین وضعیت تحقق این شروط و وعده‌ها توضیحاتی ارائه کرده است.
شروطی که هنوز به نتیجه نرسیده‌اند
محمدامین خالقی درباره آخرین وضعیت شروط مطرح‌شده توسط خانواده برای گذشت از قصاص گفت: «یکی از مهم‌ترین شروط، ساخت سالن ورزشی در روستای «درمیان» است؛ روستایی که به گفته من، فاقد سالن ورزشی است و فاصله‌اش تا مرکز شهرستان حدود ۱۶ تا ۱۷ کیلومتر است.»
او افزود: «دسترسی جوانان روستا به امکانات ورزشی می‌تواند نقش مهمی در پر کردن اوقات فراغت و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی داشته باشد؛ به ویژه که مسیر ارتباط روستا با مرکز شهرستان نیز شرایط مناسبی ندارد.»
خالقی اظهار داشت: «قرار بود خانواده احمدرضا با همکاری مددکاری کانون اصلاح و تربیت و دادسرای جنایی تهران مبلغی را برای این امور پرداخت کنند، اما این مبلغ تاکنون تسویه نشده است. هرچند بخشی از هزینه‌ها پرداخت شده، اما عملیات اجرایی سالن هنوز آغاز نشده و موضوع تهیه نقشه و شروع فونداسیون همچنان بلاتکلیف مانده است.»
او دلیل عدم پیشرفت پروژه را تغییر مدیران و پیگیری نشدن وعده‌های قبلی عنوان کرد.
مدرسه‌ای به نام امیرمحمد؛ وعده‌ای گرفتار در بروکراسی اداری
خالقی ادامه داد: «ساخت مدرسه‌ای به نام امیرمحمد در زادگاهش یکی دیگر از وعده‌هایی بود که پس از حادثه مطرح شد. ابتدا اعلام شده بود این مدرسه ظرف حدود شش ماه ساخته می‌شود و حتی قرار بود مهرماه سال گذشته آماده باشد، اما اکنون پروژه درگیر مراحل اداری و بروکراسی شده و ساخت آن هنوز به نتیجه نرسیده است.»
او افزود: «همچنین وعده‌ای برای ساخت مجتمع آموزشی در مرکز استان و نامگذاری آن به نام امیرمحمد داده شده بود که تاکنون محقق نشده است.»
وعده‌ای در دانشگاه تهران
محمدامین خالقی درباره دیگر پیگیری‌های خانواده گفت: «یکی از درخواست‌های ما، اختصاص فضایی در دانشگاه تهران به نام امیرمحمد است. پس از حادثه و اعتراضات دانشجویی، مسئولان دانشگاه وعده داده بودند که مکانی مثل سالن یا فضای دانشگاهی به نام او اختصاص پیدا کند، اما این وعده تاکنون عملی نشده است.»
او همچنین افزود: «در خصوص نامگذاری کوچه محل وقوع حادثه به نام امیرمحمد نیز وعده‌هایی داده شده بود، ولی به گفته من، هنوز این موضوع به نتیجه نرسیده است.»
کوچه‌ای که پیش از امیرمحمد هم ناامن بود
برادر امیرمحمد درباره وضعیت امنیتی محل حادثه نیز گفت: «کوچه‌ای که این حادثه دلخراش در آن رخ داد، پیش از این نیز محل وقوع موارد متعدد زورگیری و خفت‌گیری دانشجویان بود.»
او اضافه کرد: «پس از قتل امیرمحمد، دوربین‌های نظارتی در این محل نصب شد، کانکس پلیس مستقر گردید و روشنایی کوچه تأمین شد.»
خالقی معتقد است اگر چنین تدابیر امنیتی پیش از حادثه انجام شده بود، احتمال وقوع آن کاهش می‌یافت.
وضعیت احمدرضا، متهم پرونده
محمدامین خالقی درباره وضعیت احمدرضا گفت: «خانواده امیرمحمد تنها از حق قصاص گذشت کرده‌اند و از سایر مجازات‌های مربوط به سرقت و جرایم دیگر گذشت نکرده‌اند. بنابراین این گذشت به معنای پایان تمام مجازات‌های احمدرضا نیست و او باید سایر مجازات‌های تعیین شده را تحمل کند.»
اکنون پس از گذشت خانواده امیرمحمد از قصاص، بخش عمده‌ای از خواسته‌های آنها نه در زمینه اجرای حکم، بلکه در خصوص تحقق وعده‌هایی است که همزمان با گذشت و پس از حادثه مطرح شده‌اند؛ وعده‌هایی مانند ساخت سالن ورزشی، مدرسه، نامگذاری فضای دانشگاهی و کوچه محل حادثه که به گفته خانواده، هنوز برخی از آنها روی زمین مانده است.